2011
Wilbert Staring en Claudia Spantman



Het 75e schot, mijn naam wordt omgeroepen, Ik kijk om me heen,

Uit de Schuttersproat-2012-28.pdf
Het 75e schot, mijn naam wordt omgeroepen. Ik kijk om me heen, en zie allemaal bekenden. Ik zie mijn familie, vrienden en mensen uit de buurt. Allemaal hier naar toe gekomen om mijte steunen. Zenuwachtig ben ik dan ook niet meer. De buurt van het koningspaar Ik schiet…. weer een stuk eraf, de vogel zit al aardig los maar blijft hangen. Jammer......., weer een ronde wachten. Zou ik nog aan de beurt komen? Ik hoor weer een schot........, mis. De volgende raakt ‘m, maar de vogel blijft nog steeds hangen. Zo sta ik te wachten tot er weer een ronde opzit. Het 80e schot, ik word weer omgeroepen. Ik loop naar de paal, leg aan, en schiet......... Een daverende knal.

Even zie ik niks, alleen een grote rookpluim. Deze onthoudt mij het zicht op de vogel. Op dat moment hoor ik achter mij een enorm gejuich losbarsten… …. Langzaam trekt de rookpluim weg en ik zie het met eigen ogen. De vogel is er af…. ik ben de nieuwe koning van OG…...! Het gevoel dat me op dat moment overviel is niet te beschrijven. In maart 2011, heb ik besloten om mee te doen voor het koningschap. Ik zag het al voor me. De hele schutterij bij ons in de straat. Belangrijk is dan wel, dat de straat ook mooi versierd is.

Het was dan ook belangrijk voor ons om de buurt erbij te betrekken. Dus ergens in juni, hebben wij de hele straat uitgenodigd om ze bij te praten over de schutterij en het fenomeen schutterskoning. Ik had een heel verhaal geschreven over de schutterij, de tradities, de schutters, het feest, het koningsschieten en de koning. Sommigen uit de straat zijn zelf lid en kenden het al, maar de meeste niet. Er waren veel vragen. Over de vogel (is ‘ie echt?), de geweren (schiet je met loden kogels?), de kleding (moet iedereen in het lang?). Ook heb ik uitgelegd dat de buurt een belangrijke rol speelt tijdens deze dagen. Omdat ze de koning namelijk niet zomaar “vrij” mogen geven, moet er een barricade gebouwd worden, voor de deur van de koning. Ook zou het leuk zijn als de buurt iets ludieks zou verzinnen! Voor beide taken waren ze wel te porren. De tijdtussen het laatste schot en de dinsdagochtend is kort, dus er moest een goed plan komen. Er was natuulijk één maar…. En daar was wel een beetje geluk voor nodig..... Ik moest dan wel koning worden!

Toen op maandag het koningsschot viel, is de buurt direct vertrokken en aan de slag gegaan. Het resultaat mocht er zijn. Toen Claudia en ik maandagavond rond half zeven thuis kwamen (we mochten namelijk niet eerder thuis komen) was de hele straat versierd. Er was een groot spandoek opgehangen. Alle huizen stonden te koop op een na, die was verkocht! Overal hingen vlaggetjes en de barricade stond er (een hele vracht pallets). De straat was een enorme publiekstrekker geworden. Veel mensen fietsten uit nieuwsgierigheid door de straat om te kijken hoe de straat versierd was , inclusief bestuur….. De buurt was er klaar voor. Claudia en ik willen iedereen nogmaals bedanken voor alle hulp die we hebben gehad, de mooi versierde straat, het geweldige feest en alle mooie foto’s.

Wilbert & Claudia