2005
Eddy Boss en Ans Kersten

 Troost je met de gedachte dat niet elk schot raak hoeft te zijn.

 

Uit de Schuttersproat-2006-17.pdf

”24e ronde; Eddy Boss” klinkt het door de speakers.  Het geweer wordt in de koker gelegd, richten, adem vasthouden, vinger voor¬zichtig naar de trekker en... geen voltreffer maar een schampschot.  Gelukkig zijn de schoten van Martin van Diek, Johan Tilleman en Hans Kersten ook niet rijp voor het koningsschot.  ”25e ronde: Eddy Boss” roept Nol Bisseling alweer.  Zelfde laken een pak: weer richten, adem vast, trekker overhalen en, chips: mis.  ”Vuiltje in het oog?” vraagt Nölleke Bisseling ook nog een beetje sarcastisch, maar daar geef ik maar geen antwoord op.  En wederom slagen mijn medestanders er ook niet in om de restanten van de vogel naar beneden te halen, hoewel sommige omstanders de titel al aan iemand hebben toebedacht.  Enfin, nieuwe ronde, nieuwe kansen.  26e ronde: richten, richten en nog eens een keer richten. Het zal me toch niet nog een keer gebeuren dat ik mis schiet. Als er iets is waar ik een hekel aan heb, is het wel als men zegt: ”Nou, die wil zo graag koning worden, maar als het er op aankomt, houdt hij hem ernaast.” Dus ik neem de tijd er maar voor (het is toch al laat) en richt nogmaals heel secuur, inademen, adem vasthouden en dan heel voorzichtig de trekker overhalen en dan... het schot dat naklinkt in je oren, een hoop gejuich en als je dan in de kogelvanger kijkt en de vogel niet meer ziet is het echt kicken. 

Jos Bisseling vertelde me in 2003 na mijn 1e deelname aan het koningsschieten, twee dingen:  Hij zei tegen me:“Eddy, jammer dat je het niet bent geworden, maar geloof me: zolang je er onder staat voel je de spanning, en als hij dan valt, is die spanning weg en komt niet meer terug.”  Verder vertelde hij me dat het niet altijd voltreffers hoeven te zijn en dat het soms verstandiger, of zelfs beter is om een keer te missen, zodat je er misschien beter voor komt te zitten. Dit heb ik goed onthouden en heb dat in 2005 maar in praktijk gebracht (ja, ja). Dus Jos, bedankt voor je goede advies.  En dan, dan ben je koning van Onderling Genoegen  De spanning is weg en je komt in een soort roes en dan breekt er een mooie, maar wel hectische tijd aan. 

Ik denk dat ik terug kan zien op een mooie, zonnige kermis. Door mijn lidmaatschap van Liemers Harmonie Duiven is het schutterswereldje me niet helemaal vreemd, maar wat ik toch wel mooi vind is het feit dat je als koning gedurende je koningsjaar deel uit maakt van het bestuur, je de schutterij ook eens van een andere kant kunt meemaken.  

Wat ik verder mooi vind aan mijn koningschap is het feit dat ik de derde generatie Boss ben die Koning is van Schutterij Onderling Genoegen.  Mijn opa, Drikus Boss van den Heijenberg schoot in 1924 koning, mijn vader Ben deed dat in 1947 en ik mocht dit in 2005 meemaken en zo heeft de Woerdstraat tot vandaag de dag 5 koningen voortgebracht. Zo’n Koningsjaar lijkt lang, maar zoals het zo vaak gaat met leuke dingen is het om voordat je het weet. Mijn jaar is nog niet om, maar het schiet wel op.  

Met Koninginnedag was het echt berekoud, maar een oranjebitterke deed wonderen.  Het 110 jarige bestaan was een welkom extraatje waar ik van heb genoten, zeer zeker van het ritje met de postkoets.  Het avondje naar de Kermis  van het Gilde was een gezellige avond.  Wat me nu nog rest is onze eigen Taptoe, de schuttersmis en de processie, de zondagavond. Dan een kort moment van rust en dan is het maandagmorgen... en als het maandagmorgen is, dan is het ook bijna gebeurd. Mijn voorganger Theo Vos vond dat niet zo’n fijne gedachte en ik kan dat nu ook al beamen, het installeren van de nieuwe koning is dan heel nabij en je geeft je ketting dan met een klein beetje tegenzin af; maar tegelijkertijd besef je ook dat het dan mooi is geweest.  

Als aandenken aan mijn koningschot mocht ik van Theet van Diek een klein houten vogeltje ontvangen.  Jarenlang heeft mijn opa de vogel gemaakt. Dit maken van de vogel ging over van vader op zoon tot Theet van Diek het overnam van Gerie Boss. Theet is vorig jaar gestopt met het maken van de vogel en omdat ik nu koning ben kreeg ik van hem als aandenken een kleine houten vogel.  

Rest me nu nog enkel jullie allemaal een hele fijne kermis toe te wensen en de koningskandidaten heel veel succes. Troost je met de gedachte dat niet elk schot raak hoeft te zijn.  

Eddy Boss, koning van Schutterij Onderling Genoegen Duiven.